Ethisch bloggen voor marketeers
‘Waarover praten zij? ’t Is over Biotex!’’ Reclame die van mond tot mond gaat is zo oud als de weg naar Rome. Maar dit was een reclamespotje, waarin het leek alsof consumenten elkaar vertelden over de voordelen van een product. Beter is natuurlijk als echte consumenten dat doen. En nog beter is als je dat als marketeer kan stimuleren.
In Amerika is word-of-mouth marketing al uitgegroeid tot een heuse bedrijfstak, met een vereniging die voorspelt dat word-of-mouth zal uitgroeien tot een miljardenindustrie. Deze Word of Mouth Marketing Association, acht de tijd nu rijp voor een ethische code die speciaal is bedoeld voor word-of-mouth op weblogs.
De definities die Womma hanteert luiden: ‘Word of mouth: the act of consumers providing information to other consumers. Word of mouth marketing: giving people a reason to talk about your products and services, and making it easier for that conversation to take place.’Â
Blogs zijn daar natuurlijk een goed middel voor, maar de Womma is nu met een voorstel voor een ethische code gekomen, waarop de markt kan reageren.
De code luidt:
1. I will always be truthful and will never knowingly relay false information. I will never ask someone else to deceive bloggers for me.
2. I will fully disclose who I am and who I work for (my identity and affiliations) from the very first encounter when communicating with bloggers or commenting on blogs.
3. I will never take action contrary to the boundaries set by bloggers. I will respect all community guidelines regarding posting messages and comments.
4. I will never ask bloggers to lie for me.
5. I will use extreme care when communicating with minors or blogs intended to be read by minors.
6. I will not manipulate advertising or affiliate programs to impact blogger income.
7. I will not use automated systems for posting comments or distributing information.
8. I understand that compensating bloggers may give the appearance of a conflict of interest, and I will therefore fully disclose any and all compensation or incentives.
9. I understand that if I send bloggers products for review, they are not obligated to comment on them. Bloggers can return products at their own discretion.
10. If bloggers write about products I send them, I will proactively ask them to disclose the products’ source.
Goed dat er regels zijn, maar het gaat mij om de controle die daar aan hangt. Als het blijft bij deze uitspraken, dan verandert er niets.
Is altijd een punt met zelfregulering. Maar je staat al snel te kijk als je je er niet aan houdt. Consumenten kunnen reageren, maar ook de concurrentie.
Maar een code is vaak beter dan wettelijke maatregelen, waarvoor je dan weer een controleapparaat in het leven moet roepen om naleving te controleren.
Wellicht ten overvloede: het gaat hier om een soort beta-versie, die voor commentaar openstaat.
Hoe komt een consument erachter als een bedrijf deze code breekt:
I will fully disclose who I am and who I work for (my identity and affiliations) from the very first encounter when communicating with bloggers or commenting on blogs.
Concurrenten en consumenten kunnen er bijna nooit achter komen. Dat is juist het lastige aan codes of regels.
In een systeem van codes en zelfregulering wordt ervan uitgegaan dat bedrog op een gegeven moment toch wel uitkomt. Als serieus bedrijf neem je een flink risico om de boel te bedriegen. Zie het voorbeeld van Wal-Mart. En met blogs verspreidt het nieuws van overtredingen zich razendsnel. De praktijk zal het moeten leren. En als het product waarvoor op deze manier reclame wordt gemaakt niet deugt dan helpt WOM - al dan niet stiekem uitgevoerd - sowieso niet.